Czas na ostateczne testy. Dlaczego tak testujemy i przydatność każdej rzeczy rozważamy kilka razy? Bo wcześniejsze doświadczenia nauczyły nas 3 rzeczy:

1. Są kraje, w których pewne oczywiste u nas dobra, jak Octenisept, czy Poxilina nie występują. Zamiast Octeniseptu jest jodyna, a zamiast Poxiliny – bliżej nieokreślona substancja o właściwościach klejących – opisana literkami z innego alfabetu.
2. Da się rozwiązać wszelkie problemy za pomocą dostępnych na miejscu środków. Jednak trwa to dłużej, trwałość rozwiązania trudno ocenić i bywa to mało przyjemne dla organizmu. Choć można przy okazji poznać pomocnych ludzi i odzyskać wiarę w kooperację gatunku ludzkiego.
3. Nie chce nam się za dużo dźwigać, ani przeznaczać czasu na znajdowanie rozwiązań w podróży. Chcemy by było łatwo, gładko i przyjemnie.

Zdecydowaliśmy więc, że zapakujemy na motocykle absolutnie wszystko co chcemy ze sobą zabrać na wyprawę do Indii i pojedziemy z Katowic nad Bałtyk. W Gdańsku, pod Poznaniem i pod Zieloną Górą odwiedzimy znajomych z którymi nie widzieliśmy się od baaardzo dawna I tak naprawdę w ten sposób wystartuje nasza wyprawa.

Jako trasę wybraliśmy boczne asfalty i fragmenty zachodniego TET.

Co chcieliśmy sprawdzić?

Wygoda motocykli

Fabryczne modele Yamaha Tenere T7 oraz Honda CRF300Rally dostosowaliśmy do długich podróży poprzez najmniejszą możliwą ilość modyfikacji:

• Zmianę przełożeń
• Zmianę zawieszenia w Hondzie
• Wymianę płyty pod silnikiem w Tenere
• Montaż gniazdek, dodatkowego oświetlenia i grzanych manetek
• Montaż uchwytów nawigacyjnych
• Wzmocnienia plastików pod bagażem

Trzeba sprawdzić, czy wszystko działa, czy montaż jest trwały i czy jest nam wygodnie jeździć w pozycji siedzącej i stojącej.

Bagaż

Długo szukałem systemu bagażu, który w minimalnym stopniu będzie odstawał na boki motocykla, nie podniesie znacząco środka ciężkości a jednocześnie pomieści wszystko co bierzemy ze sobą, czyli

• Dom (namiot, maty, śpiwory, sprzęt biwakowy)
• Kuchnię (kuchenkę, garnek, pojemniki, kawę i jedzenie)
• Elektronikę (komputery, aparaty i osprzęt)
• Ubrania i kosmetyki
• Narzędzia i zabezpieczenia
• Dodatkowe paliwo i wodę

Wybraliśmy system miękkich sakw, bezstelażowy (więc lżejszy o kilkadziesiąt centymetrów stalowego orurowania), który można elastycznie powiększać o kolejne torby i torebki dopinane do przygotowanych w sakwach bazowych uchwytów.

Ubrania i protektory

Bazując na wcześniejszych doświadczeniach jazdy w różnym terenie i różnych warunkach pogodowych chcieliśmy dopasować ubrania motocyklowe tak by były odpowiednie do:

• Jazdy przez 3 sezony – jednak w większości w upale >30 stopni
• Jazdy głównie bocznymi asfaltami i drogami szutrowymi, czasem drogami górskimi i bezdrożami.

Standardowe rozwiązania podróżne – trzywarstwowe komplety turystyczne wykluczyliśmy od razu. Trudno je dopasować tak, by nie krępowały ruchów, zajmują dużo miejsca i są bardzo ciężkie. Ponadto nawet przy dużej ilości nawiewów nie sprawdzają się w upale.

Zdecydowaliśmy się skomponować własny zestaw złożony z lekkich turystycznych kurtek motocyklowych bez podpinek, miejskich spodni taktycznych i twardych ale wygodnych ochraniaczy kolanowych pod nimi. Zamiast podpinek i dociepleń – bielizna termiczna, windshieldy, przeciw deszczówki i puchówki – czyli ciuchy, których możemy także używać do trekkingu, albo po prostu do miejskich wędrówek. Do tego lekkie rękawiczki enduro i buty enduro w których da się też chodzić.

Pewnego sierpniowego popołudnia wyruszyliśmy więc wyposażeni w to wszystko na północ – w stronę Gdańska. I dojechaliśmy planowo…. kolejnego dnia. Ekwipunek dojechał szczęśliwie, a my ustanowiliśmy komfortowe prędkości przelotowe Qndelka na bocznych drogach – 100-120 km/h.

Trójmiasto

Dawno nie widzieliśmy Pawła – naszego gospodarza z Gdańska z którym poznaliśmy się wiele lat temu przez Couchsurfing  i… salsę. Paweł jest założycielem sławnej trójmiejskiej szkoły tańca Salsa Club, twórcą i organizatorem kultowej Mega Biby salsowej, oraz miłośnikiem podróży. Pasje łączą, więc od tamtego pierwszego spotkania, mimo, że nie widujemy się często, to myślimy o sobie w kategoriach przyjaciół na całe życie.

Po krótkim dzień dobry – Paweł wysłał nas nad morze, gdzie spędziliśmy leniwe popołudnie i kolejny dzień. Wieczorem zaś, dołączyła Ola – letniczka z Warszawy, która niedawno wróciła z Ladakhu no i… popłynęły wino i opowieści.

Czas minął szybko i ruszyliśmy z powrotem na południe. Pomorze, Kujawy i Wielkopolska obfitują w leśne drogi, więc znów pół dnia zajęło nam dojechanie nad Jezioro Powidzkie do Olgi i Jacka – którzy właśnie kupili tu działkę i rozpoczęli jej zagospodarowywanie.

Jezioro Powidzkie zaskoczyło nas czystością i spokojem. Ten rejon nie jest jeszcze eksploatowany turystycznie, jezioro jest przejrzyste, a spokój i cisza koją miejskie przebodźcowane umysły.

Tu mieliśmy okazję pierwszy raz rozłożyć nasz nowy 3 osobowy namiot. Z przyjemnością wciągnęliśmy do niego cały nasz dobytek i stwierdziliśmy, że wciąż jest tutaj dużo miejsca do spania i można całkiem wygodnie w nim usiąść.

Spędziliśmy leniwy dzień nad wodą pływając i rozmawiając, a potem – spakowaliśmy namiot i ruszyliśmy w stronę Zielonej Góry.

Pajęczno

Moja dawno niewidziana, lecz droga mi znajoma, w czasie niewidzenia wyszła za mąż, zrobiła doktorat, urodziła 2 dzieci, no i kupiła z mężem gospodarstwo w lesie od pewnego emerytowanego profesora fotografii. Gdzieś po drodze została certyfikowaną Soul Couch.  Nie wiem kiedy wrócimy do Polski, więc nie mogłam darować sobie odwiedzenia jej i jej miejsca na ziemi.

I miejsce to okazało się niezwykłe. Choć Agaty i dzieci niestety nie było, to po gospodarstwie oprowadził nas Sławek, suka Saszka i kot Vadim. Rozległe zabudowania teraz są jeszcze w stanie bardzo zaniedbanym, jednak i tak robią ogromne wrażenie. Wszędzie pełno sprzętu – od kopiarek i powiększalników, po narzędzia do obróbki drewna, metalu i niewiadomoczego. Jest nawet i traktor, choć nie ma pewności, że był tu używany zgodnie z przeznaczeniem. Wszędzie też mniej lub bardziej skończone dzieła i utwory. Mamy całkowitą pewność, że niedługo powstanie tutaj znakomita twórcza przestrzeń – przestrzeń nauki, pracy, rozwoju osobistego.

Wieczorem serwowałem rum z kawą – shot przywieziony jeszcze z krakowskiego baru, który uwalnia od zmęczenia i wydłuża nocne rozmowy. Sławek nie wiedział, że 3 km od ich gospodarstwa przebiega zachodni TET. Bądźcie czujni, zasialiśmy ziarno i może niedługo w tym miejscu powstanie motocyklowa przystań, albo prawdziwy Moto Camp?Szczególnie, że w okolicy nie ma bazy noclegowej.

Kolejnego dnia zebraliśmy się w drogę.  Okolice tej posiadłości obfitują w leśne, piaszczyste dukty, więc mieliśmy okazję poćwiczyć jazdę z bagażem w kopnym, głębokim piasku. Całkowicie załadowany motocykl stanowi w takich warunkach nie lada wyzwanie i na początku wcale nie poszło gładko. Dopiero po dłuższym czasie znaleźliśmy balans i jest dużo lepiej, choć piasek i jazda z bagażem to chyba zawsze będzie wyzwanie.

Jadąc dalej ni stąd ni zowąd natknęliśmy się na wielbłąda 🙂

Jechaliśmy przez nieczynne lotnisko….

Pływaliśmy w przydrożnych jeziorach i oglądaliśmy piękny zachód słońca….

a w mijanych wsiach oglądaliśmy przygotowania do obchodów Dożynek.

Aż dojechaliśmy z powrotem do domu, bogatsi o wiedzę o tym jak zachowują się w podróży nasze motocykle i nasz bagaż. Ten test był bardzo potrzebny, bo niewiele zostało do poprawy, ale jednak:

• Przestało działać dodatkowe oświetlenie – przerwała się instalacja obok kostek grzanych manetek.
• Odkręcił się pojemnik na narzędzia  i pękło jedno jego mocowanie
• W jednym miejscu była potrzebna dodatkowa izolacja termiczna, gdyż wewnętrzna część podstawy sakw przegrzała się i odkształciła.

Zmieniliśmy również trochę zabierane wyposażenie, ale o tym opowiemy kiedy indziej.

The post Bałtyk – ostatni test przed motocyklową podróżą do Indii first appeared on ONE MORE ADV.

Trwa adaptacja motocykli w miarę tego, jak spływają części. Nanosimy kolejne punkty na mapy i modyfikujemy listę krajów, przez które możemy przedostać się na południowy wschód.

Przygotowujemy motocykle

Przygotowanie motocykla do wakacyjnego wyjazdu bardzo różni się od przygotowania domu na 2 kółkach, i to jeszcze takiego, który będzie domem wiele miesięcy i w założeniu ma poruszać się bocznymi drogami i szutrem.

Dodatkowo, teraz mamy 2 różne motocykle (wcześniej oboje jeździliśmy takimi samymi Tenere XT 660Z) w których rozwiązania były sprawdzone w wyjazdach i tylko niektóre standardowe części zastąpiliśmy akcesoryjnymi. Mieliśmy jeden zestaw naprawczy, jedne klucze, jedne dętki.

Obecnie motocykle mamy różne i musimy dobrze przemyśleć każdy element wyposażenia z osobna i dwa razy, bo nie da się zastosować tego samego rozwiązania w drugim motocyklu. Przy tak długich trasach z dala od serwisów nawet ma znaczenie którędy jest poprowadzony pasek od mocowania bagażu i co może przetrzeć.  Każdy motocykl wyposażamy w zestaw miękkich sakw i planujemy rozłożenie bagażu w taki sposób, by motocykl Hani był mniej obciążony, ale oba jak najlżejsze. Do tego montaże nawigacji, podwyższenia kierownic, dodatkowa elektryka, światła OFF, przełożenia, opony. No i oczywiście ustawienie zawieszeń, które w przypadku QnDelKa skończyło się zamówieniem zawieszenia akcesoryjnego z Anglii.

Niektóre montaże wyposażenia możecie już obejrzeć na One More ADV Youtube – chcemy byście skorzystali z naszych doświadczeń. Kolejne filmy będziemy dodawać z czasem, materiał już jest, a i nowe nagrania też powstają. Szczegółową listę ostatecznie zastosowanych ulepszeń nowych modeli Yamahy Tenere T7 i Hondy CRF300 Rally opublikujemy w oddzielnych postach. Stay tuned…

Przygotowujemy trasy

Zrezygnowaliśmy z rozplanowywania tras dziennych, a nawet z planowania tras przejazdów przez poszczególne kraje. Zamiast tego mamy punkty na mapie i z grubsza pojęcie o tym, jak łatwo do nich przejedziemy. Przyjęliśmy więc plan, że nie ma planu i będziemy jechać tam, gdzie jest pięknie i ciekawie.

Trenujemy

Jacek jest znakomity w jeździe terenowej – jego doświadczenia z rajdów hard enduro i przeprawowych 4×4 sprawiają, że bezwysiłkowo pokonuje bezdroża. Dodatkowo świetnie potrafi przekazać swą wiedzę i wytłumaczyć jak przejechać konkretną przeszkodę rozkładając ją na stopnie zaawansowania.

Doświadczenie terenowe Hani jest związane tylko z wakacyjnymi podróżami. W niektórych krajach asfalt na bocznych drogach jest wyjątkiem i chcąc nie chcąc trzeba przejechać szutrem, lub skrócić trasę przez góry – jednak nie było to komfortowe, ani bezwysiłkowe, a prawdę mówiąc było czasem mocno stresujące.

Dlatego trenujemy teraz prawidłowe technicznie i zapewniające maksimum bezpieczeństwa przemieszczanie się motocyklem w terenie – w kontrolowanych warunkach. Obecnie najczęstsze słowa i ćwiczenia to: wolna jazda, praca sprzęgłem, nogi na podnóżkach i balans. Takie ustawienie dobrych podstaw i wypracowanie nawyków.

Niektóre ze sposobów Jacka na pokonywanie przeszkód znajdziecie na playliście YT One More ADV Academy

The post Nie widać nas i kiedy właściwie wyjeżdżamy? first appeared on ONE MORE ADV.

Nasze Tenery nie zawiodły nas nigdy. Przejechały z nami Bałkany kilkakrotnie, dowiozły nas i nasz bagaż w najdalsze rubieże, równie żwawo radząc sobie w terenie jak na autostradzie. Są ultrawygodne i niezabijalne. Wybaczały błędy zmęczenia i nawet jeśli coś „przytrafiło się” niepożądanego na drodze – dawały się łatwo naprawić w każdym kraju.

Jeździliśmy 660tkami z tego samego rocznika, po to by zabierać ze sobą jeden komplet części i w razie czego mieć „części diagnostyczne” z drugiego motocykla. Pomysł dobyr, ale nigdy nie było takiej potrzeby.

Z braku czasu nasze trasy obejmowały asfaltowe szybkie drogi dojazdowe, krajoznawcze boczne drogi utwardzone i tylko w niewielkim stopniu drogi przez góry. Tenerki 660tki bez absów, rozbudowanych wyświetlaczy, zas to z wysokim zawieszenie i oponami allterain są znakomitym motocyklem do takiej podróży.

A teraz? Teraz jedziemy tak naprawdę bez wyraźnie rozrysowanych tras.  Podróż będzie wielokrotnie dłuższa i bardziej spontaniczna, a kraje coraz bardziej egzotyczne. Postanowiliśmy przyjąć koncepcję zdecydowanie bardziej terenową i dobrać motocykle w taki sposób by rozłożyć siły także proporcjonalnie do sił kierowców i ich doświadczenia.

U mnie problemem Tenerki jest waga. O ile na asfaltach i dobrych drogach utwardzonych nie ma to specjalnego znaczenia, o tyle w trudniejszym terenie waga i wysokość siodła robią swoje.  Dodatkowo z poprzednich podróży znam motocykle lekkie i wiem, że znacznie łatwiej mi nimi manewrować. Dlatego po krótkim przeglądnięciu dostępnych modeli bardzo ucieszyłam się, że obecnie jest już w Polsce dostępny model Hondy CRF300 Rally.

Modelem CRF250 miałam okazję jeździć w Wietnamie i wiem że to doskonały wybór na kiepskie drogi i ledwie-drogi, a Rally jest prezentowany jako jej odpowiednik podróżny.

Jacek właściwie nie chciał zmieniać motocykla, ale namówiłam go na jazdę próbną nową Tenerką – T7. Miał z tym trochę zabawy, co możecie podejrzeć tu….  

Ostatecznie przekonał go nieco mocniejszy, elastyczny silnik, dobre zawieszenie i znakomita japońska geometria.

Nie minęły 2 tygodnie od pomysłu na tę zmianę i już w naszej stajni pojawiły się 2 dodatkowe rumaki. Tak oto obecnie mamy ich 4!

The post Dlaczego mamy teraz 4 motocykle ADV? first appeared on ONE MORE ADV.

Baltic Sea – Himalayas ..
Są ludzie, którzy narzekają na brak przygód. Są też tacy, którzy mają ich zawsze nadmiar. Przez lata byliśmy tymi pierwszymi i zazdrościliśmy tym drugim. Aż w końcu postanowiliśmy to zmienić.

Znacie te historie o przepracowanych przedsiębiorcach? Tak właśnie wyglądało nasze życie przez ostatnie 6 lat. Jedyne na co mieliśmy czas w obszarze podróży, relaksu i przygód to były marzenia. Marzeń nie odpuściliśmy i zawsze najmocniej towarzyszyło nam to jedno – przejechać jedwabny szlak motocyklami.  

Sprzedaliśmy firmę. Zdecydowaliśmy się na to, by porzucić finansowe bezpieczeństwo i rozpocząć One More ADV – przygodę przez duże P.

Przeczekaliśmy końcówkę pandemii i… nie przewidzieliśmy rosyjsko – ukraińskiej wojny. Zrewidowaliśmy więc listę krajów, przez które chcemy przejechać i obraliśmy punkt początkowy i końcowy. I stąd powstał zgrubny plan:

Bałtyk – Himalaje

Nie ma drugiego morza tak urokliwego jak Bałtyk i nie ma gór tak majestatycznych jak Himalaje.

Więc teraz gromadzimy praktyczne informacje, nanosimy punkty na mapy, sprawdzamy niezbędne dokumenty, szykujemy bagaż i wyposażenie. Opracowujemy trasę i wkrótce pokażemy tu pełny plan.

Zapraszamy Cię w tę podróż z nami.

The post Zaczynamy first appeared on ONE MORE ADV.